Klubbkveld med reise til kajakkens heimland

Grønland, med isfjell og blåtonar. Foto: Elisabeth Hatteberg

Dryge dusinet havstrilar og andre gjestar fann vegen til klubbkvelden i Austevollbadet. Me vart med på reise til fjordane sørvest på Grønland og fekk delt ut premiane i årets trimturar.

Elisabeth Hatteberg fekk att pengar frå den planlagde Barcelona-turen saman med ektemannen sommaren 2020. I staden for turen til Katalonias hovudstad gjekk alle grunkane i nytt padleutstyr, og ei interesse som ho flittig har oppdatert fylgjarane sine på Instagram om. Frå grunnkurs, og bylgjesurfing på Jæren, til teknikkurs og deretter altså tur til Grønland. Kajakkens heimland og Eirik Raude sitt vikingrike. Hatteberg fortalde om førebuingar, utstyr og vanskar under vegs, mellom anna leigd kajakk som lak med påfylgjande utfordringar med våte dunsoveposar, sidan pakksekkane ikkje var hermetisk tette.

– Ikea-posane er vel obligatoriske? Eg hadde mine regnbogefarga, så dei vart i alle høve ikkje

Bytta med dei andre sine, sa føredragshaldaren. Ho tilrådde samstundes å merka alle pakksekkane med innhaldet, slik at det vert lettare å finna fram til utstyret du treng.

Vidare stod det klart at med god planlegging, innsikt i navigasjon og kartbruk kan til dømes ein padleklubb sjølv klara å koordinera ein slik tur, framfor å bruka ekstra pengar på norsk guide. Apropos padleklubbar, vitja den norske gruppa òg ein slik på Grønland.

– Fokuser deira var mykje meir retta mot å ta vare på tradisjonar, som handverket. Me trefte mellom anna ein inuit som ikkje likte å padla, men derimot dreiv med kajakkbygging. Rekreasjon, slik me gjer i Noreg, var ganske framand for dei, sa Hatteberg, som òg fekk spørsmål om isbjørn, vêr og temperatur i vatn og sjø der vest.

Trimturpoenga

Padleklubben hadde tinga inn pizza og kaker, og folk hadde med eigen alkoholfri drikke til frivilligsentralen i Austevollbadet. Ein flott arena som klubbar som oss kan booka og disponera gratis. Me fekk dykt (altså småsnakka), grafsa i oss godbitane og delt ut caps til alle deltakarane av trimturpoenga i 2021.

– Me likte ikkje poenga sørvest på Stolmen. Det var for vêrutsett, sa ein av dei som hadde vore på alle punkta.

Hovudpremien, ein middag for to på gjestgiveriet, som vart trekt ut blant dei fire som hadde vore på alle 30 punkta, vart Kersti Østervold. Den andre premien – padleutstyr for 2 000 kroner – trekt ut blant alle deltakarane som hadde registrert minst ein stad, vart Sara Fagerbakke. Sistnemnde havstril i eksil i Tigerstaden. Imponerande!

Klubbkveld med Grønland-fokus

Foto: Elisabeth Hatteberg.

Torsdag 25. november 2021 klokka 20:00 på Austevollbadet.

Havstril inviterer til klubbkveld med føredrag om åreleik og ekspedisjon på Grønland ved Elisabeth Hatteberg frå Tysnes. I tillegg blir det trekning av premiar i Trimturane i år, hovudpremien er sponsa av Bekkjarvik gjestgiveri, med eit flott gåvekort på padleutsyr på 2 000 kroner sponsa av Austevoll kraftlag.

Me serverer kake og pizza. Ta med eigen drikke.

Påmelding enten via hendinga på Facebook eller SMS til 98874253 innan 21. november.

Ikkje-medlemmar er velkomne, men må løysa avgift på 250 kroner.

Referat styremøte i padleklubben

Torsdag 21. oktober 2021 – Austevoll folkebibliotek kl 19:00

Møtt: Rune Hevrøy, Møyfrid Dietz, Trond Hagenes (referent) og Kersti Østervold (vara)

Forfall frå Heidi Lorgen.

Havstril har hatt mykje på kalenderen i 2021, og håpar å få til endå meir i 2022, særleg ved å utdanna fleire aktivitetsleiarar.

Sak 12/21 Justeringar av kontingentar 2022

Idretten forlangar no at all kontigentfakturering skal gå gjennom godkjende system. Det gjer at me kan måtta gjera justeringar i mellom anna introkurs + medlemsskap i fyrste medlemsår, noko som igjen vil resultera i aukande administrasjonsarbeid. Dette er noko som må avklarast med idrettskrinsen i god tid før årsmøtet.

Leiar uttrykte frustrasjon over aukande dokumentasjonskrav, og manglande diversifisering av regelverk mellom mindre klubbar som Havstril og større einingar. Mellom anna er det no òg krav om at mindre klubbar skal ha kontrollkomité.

Sak 13/21 Kystturhytta

Oppdatering: BOF kjem meir på banen og fylgjer opp mellom anna med søknad til Vestland fk om midlar og tippemiddelsøknad. Leiar hadde teamsmøte med kommune og BOF den 14. oktober. Alle partar er interesserte i ei løysning og å få gjennomført bygginga. Havstril har så langt brukt mykje tid på dispensasjonssøknad, skaffa arkitektteikningar og hatt dialog med kommunen om OPS-samarbeid. Me er nøgde med at BOF fylgjer opp saka.

Sak 14/21 Aktivitetar 2021 og ‘22

I år har me mellom anna hatt sommarskule og etablert samarbeid med blindeforbundet om parapadling. Begge delar ser me for oss å vidareføra i 2022. Me kan òg diskutera moglegheita av å dela grupper i sommarskulen i to, til dømes med at dei yngste får ein seanse og dei som er i ungdomsskulealder får eit anna opplegg. For padlinga for blinde og svaksynte lærte me ein del av kurset i år, og veit betre korleis me kan tilretteleggja neste år.

Me vil vidareføra Trimturpoenga i 2022, men med 20 turmål . Vurdera dei mest eksponerte turmåla, sørvest av Stolmen fungerte dårleg/var for krevjande i år. Ha fleire trimpoeng nær klubbhuset.

Det trengst å gjera henting av klubbkajakkar enklare på torsdagspadlingar frå andre stadar enn klubbhuset. Havstrilhengjaren må vølast og gjerast klar. Rune Hevrøy ser på den og fylgjer opp om han treng å sjåast på av verkstad.

I år har me hatt mange padlarar gjennom teknikkurs. Tilrettelegg for aktivitetsleiarkurs mai/juni 2022. Trond kontaktar Morten Nyborg, som hatr hatt eit slikt kurs for oss for før.

Med fleire aktivitetsleiarar kan me lettare fylgja opp ungdomspadling og har breiare klubbtilbod. Talet på tilgjengelege aktivitetsleiarar har lenge vore den fremste flaskehalsen hos oss.

Tur til Fitjarøyane vart suksess. Kan gjerne sjå på turar som Goddo rundt i same området i 2022.

Sak 15/21 Økonomi

Me har for tida tilfredsstillande økonomi, men me kan godt jobba for å få inn nokre sponsorkroner på slutten av året.

Padlelosar, svaksynte og blinde på ny kurs

Korleis er det å padla når du enten ser dårleg eller er heilt blind? Dette vart eit spørsmål som den nye padlelosane i Havstril padleklubb fekk tyggja litt på helga me hadde kurs for dei. Mykje handlar om å ha eit felles språk, for eksempel er det lettare å sei padla høgre, meir høgre enn at me skal til klokka 15 – sidan dei blinde ikkje han ha det faste punktet i terrenget som referanse.

Det var Espen Raa Nilsen som hadde kurset for oss, som for mange vart ei oppfrisking og for nokre eit fyrste møte med kajakken. Denne gongen vart det lagt opp til eit slags utvida introkurs, fokus på vasstilvenning og redningsteknikkar laurdagen og ein liten tur på sundagen. Underteikna sin rygg streika laurdagen, men fekk vera med på sundagen. Mest som aktivitetsleiar med fokus på å samla flokken og finna vegen der forholda var litt utfordrande, men ikkje for utmattande. Det slo meg at verken sidevind, bylgjer eller andre utfordringar var nok til å vippa padlarane av pinnen.

Medan det på laurdagen hadde vore to grupper, slo me dei saman sundagen, grunna aukande styrkje i vindvarsla. Då me padla innover mot Sveholmen i 8-9 stabile sekundmeter rett i mot, vart det klart at det var ei rett avgjerd.

– Eg fekk ei veldig fridomskjensle, sa ein av deltakarane då me naut ein curry med ris blindeforbundet hadde tinga frå ein lokal kafé.

Nærleiken til elementa og kor mentalt avslappande det på underlegvis er å måtta fokusera på vind og bylgjer, balanse og kjenna vinden i det eventuelle håret du måtte ha, er noko òg me sjåande kjenner på ute i kajakken.

Gruppa med sjåande og svaksynte er ikkje homogen, heller. Nokre har lyst å padla eit par-tre gongar saman med gruppa si, medan andre har lyst til å vera aktivt deltakande på torsdagspadlingar. Når ein har eigne padlelosar vil begge delar vera mogleg å organisera, samt at ein lett kan vera med på torsdagspadling når me har K2ar, der den sjåande helst kan vera styrmann.

Me kom fram til at me skal ta eit oppfriskingskurs til våren, som me håpar passar for alle dei blinde eller svaksynte som har lyst å komma seg ut i kajakken, samt padlelosane frå klubben. Det flaska seg ikkje heilt for tre–fire av dei heller, ved denne krossvegen.

Parapadlinga vår i 2021 er støtte av Austevoll kommune og Vestland fylkeskommune, som mellom anna har sett oss i stand til å kjøpa inn ein ny K2.

Tekst Trond H. / Foto: Blindeforbundet avd. Austevoll.

Ti til Fitjarøyane

Nokre stadar opnar terrenget seg, der du sjølv på kort avstand kanskje ikkje skulle tru det kunne det, og eit sund som berre rommar ein kajakk opnar seg opp. Ved Siggjo er ein slik kanal. Me padla smått mållause gjennom det tronge sundet, som er vendt mot nordvest. Det fyrste eg såg var den umiskjennelege forma av Furen, deretter Stolmalandet og søre Selbjørn på hi sida av fjorden. Landskapet var ramma inn i lett raudfarga granitt, medan tørka på ettersommaren nok har gjort sitt for at lyngen ikkje blomstra i purpurtonane, slik han gjerne pleiar på denne årstida.

Det var sju kajakkar på biltaka ved Husavik klokka 9 sundag, men me skulle komplementerast av lommekjende Liv Bente, som har hytte på Kråko – og Ingunn og Øystein som hadde vent nasen mot Fitjarøyane i båt. Då me kom til Port Steingard, var me raske i kajakkane, og det var lettare å sjøsetja no enn tidlegare. Takka vera ein relativt nyutsett flytebryggje.

Litt som heime

Fitjarøyane liknar mykje på landskapet me finn i mange delar av Austevoll. Øyane og holmane kjem kanskje endå raskare, medan det som er av bygningar i hovudsak ser ut til å ha vortne plasserte med nennsam hand – med omsyn til terrenget.

Ruta Liv Bente på førehand hadde teikna gjekk mot klokka, gjennom dei grunne bankane mellom Eldøyane, innom vika nord på Ivarsøy og gjennom straumane ved Engesund. Me fekk solglytt og det var påtakeleg at sommaren likevel var over. Det var knapt andre skrog å sjå på vegen.

Siglo vart eit spanande bekjentskap, sjølv om me berre padla på sørsida. Her var det båtoppdrag, ein bitteliten grunn kanal som me så vidt kunne gli gjennom. Det var fiskebåtar og nokre sjarmerande, og delvis falleferdige sjøhus før me kom til det nesten usynlege innsmettet med utsikt til Selbjørnsfjorden. Dei bratte berga gje nok sjøen utfordrande her på dagar med nordsvind og drag. Då me glei ut hit var det stille, i livd og sjøen likna mest på eit stovegolv. Me kunne smila og dra inn den dramatiske naturen med djupe magadrag friske havluft, før me kunne setja kursen sørover og gleda oss til matbiten planlagt på Langøya.

Namnet kjemmer ingen

Kjekt er det òg å vita at austevollingar er sterkt delaktige i at kystlandskapet på Øyane vert halne i hevd. Her er det villsau og mange av øyane vert skjøtte med lyngbrenning med jamne mellomrom. Slik er det visst og ved Langøy, der Friluftsrådet Vest skal ha tilrettelagt sørdelen av øya. Til seinare er det verdt å merka seg at det er gode, romslege teltplassar, tilrådd av Finn Bakke i den utmerkte boka si Padling i Fitjarøyane.

Etter skiver og ein kaffitår, sleit me oss gjennom Avløypet. Namnet skjemmer ingen, det er Selma denne gang? Uansett, med straum og motvind som vart stadig friskare. Mellom Straumsøy og sørspissen av Ivarsøy fekk skroga våre vaska seg, og me kunne til og med helsa på ein liten bøling påleggskalvar. Då me runda Hjelmen, etter nokre hundre meter med god surf, takka Ingunn og Øystein for seg. Og me kunne senka skuldrane og padla inn til Port Steingard i ettermiddagsbrisen.

Me padla i tre timar og 41 minuttar – tilbakela 17,5 kilometer. Snittfarten vart 4,8 kilometer i timen, medan pausen me la inn på Langøya var i underkant av 30 minutt.

Fine turmoglegheiter i sør

Grå granitt, kvite og svarte måsar og havblikk på søre sida av Selbjørn bar bod om gode padleforhold for to havstrilar som ville bruka fredagen til å utforska delar av øyane me ikkje kjenner for godt frå kajakken. Me var innom Valesvika og den gamle husmannsplassen Hottvik og logga trimturpoeng. Det siste litt av ei perle, og sjølv utanfor dagens allfarveg, kunne det ha vore rett så naturleg å etablera utegard her på tidleg 1800-tal. Nokre av innehavarane har òg nyleg vore på padlekurs med oss på Sveholmen.

Etter Torsteinskyrkjene var det slutt på stilla. Frå storhavet rulla bylgjene inn, utan å bryta – men store nok til å laga rikeleg med refleksbylgjer nær Vindkjeften. I utgangspunktet hadde havstrilduoen planar om å padla til Sørvika og logga to stadar til i trimturpoenga, men med såpass heftig og rotene sjø, sette me i staden kursen for Stolmavågen for å leggja ny slagplan og innta lunsjen vår. På land stod Endre Tufteland og inviterte oss opp på terrassen sin på Gåsneset. Dette er staden der bygdeskalden vår, Johan Tufteland, vaks opp. Han var mannen bak fleire diktsamlingar, bygdebøker og historiske skrifter.

Plan B vart å padla attende til Juthola via Lunnøya og Slåttesteinen. Noko straum vart det på vegen, men bylgjene frå dei eksponerte havområda var borte. Endå betre var det etter me kom på austsida av Lunnøya, der me fekk surf i baken, og deretter vind og straum på vår side attende til utgangspunktet.

Ein må sjølvsagt alltid sjekka vêrmeldingane, men òg vera i stand til å skifta planar om forholda vert meir utfordrande enn planlagt. Ved denne krossvegen var det meir ryggen til Trond enn dei tekniske utfordringane som gjorde at me sette kursen i annan retning.

Totalt padla Morten og Trond 25,1 kilometer på 4 ½ time.

Nye datoar for introkurs

To nye datoar for introkurs i august!

Havstril har hatt stor pågang på introkurs i år, og det med dette opp to nye datoar: Onsdag 11. august klokka 18:00 ved André Hole og måndag 23. august ved Trond Hagenes. Påmelding/info på SMS 98874253 eller på e-post info@havstrilpadleklubb.no.

Innhaldet i kurset, som gjev våttkort og inkluderer medlemsskap ut 2021. Kostar 800 for personar som har fylt 19 år, 250 kroner for dei som er yngre.